Saturday, August 18, 2012

บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่

บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่


น้ำตาหยด รดริน หมดสิ้นแล้ว
เหมือนดวงแก้ว แหลกสลาย โอ้ใจเอ๋ย
อยากจะบอก “รักแม่” เหมือนอย่างเคย
แต่ยามเอ่ย เอื้อนไป ไร้คนฟัง
อยากกอดแม่ แต่ไร้ แม่ให้กอด
อยากอ้อนออด พลอดพร่ำ คำหวานหวาน
อยากเบียดชิด สนิทใกล้ ให้แสนนาน
เรียกวันวาน คืนกลับ อย่าลับเลย



บท กลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่ บทกลอนไว้อาลัยพ่อ แม่

 ขอกราบเท้า ของแม่ ที่แน่นิ่ง
กุมมือแม่ แนบไว้ ใกล้อุรา

 ขอกอดแม่ เอาไว้ ในโอกาส
ระลึกถึง คุณมารดา ผู้ลาไกล

 มือคู่นี้ ที่เลี้ยงดู ให้อยู่รอด
ตักนี้เคย หนุนหลับ เมื่อนับดาว

 ภาพที่แม่ จะสิ้นลม อยู่ตรงหน้า
จะให้แม่ ไปสบาย หรือทุกข์ทน

 วันที่แม่ เต็มใจ ให้กำเนิด
แต่วันนี้ ต้องจำยอม ให้แม่ตาย

 คิดถึงความ ตามหลัง ครั้งวันเก่า
สิ่งที่แม่ มอบให้ล้วน ชวนชื่นชม

 แม่เคยหวี ผมให้ ก่อนไปส่ง
พาไปเรียน เขียนอ่าน ขับขานไป

 ตอนลูกหวี ผมให้ ใจจะขาด
กลัวว่าแม่ จะหนาว ยามฝ่าลม

แม่เหนื่อยมา มากมาย จนกายล้า
จะไม่ร้อง ฟูมฟาย ให้ได้ยิน

 ถึงจะกลั้น เสียงร้อง ยังก้องอยู่
ทุกสัมผัส จะห่างเหิน เกินบรรเทา

 วันที่ลูก นอนเปลไกว ในผ้าอ้อม
ปลาตะเพียน แขวนไว้ ให้ลูกดู

 แต่คืนนี้ แม่นอน ในเปลไม้
พร้อมพวงหรีด แขวนไว้ ด้วยไมตรี

 ขอพระพุทธ นำท่านไป ใฝ่ธรรมะ
ขอพรเทพ ทุกพระองค์ ทรงสุบรรณ

 ครั้งที่ลูก เดินทางไกล ยังไม่กลับ
เตรียมข้าวปลา รออยู่ แม่รู้ใจ

 แม่อย่าห่วง กังวล ลูกคนนี้
ขอให้แม่ หลับตา แม้อาทร
หัวใจลูก ดำดิ่ง จากยอดผา
ธารน้ำตา หลั่งริน แทบสิ้นใจ

แม้ไม่อาจ รับรู้ ลูกอยู่ใกล้
คือพระใน ใจลูก อยู่ทุกคราว

เคยสวมกอด ลูกไว้ ยามไข้หนาว
ทั้งสองเท้า นำลูกไป ให้เป็นคน

ปราถนา หยุดรั้ง ยังสับสน
เสียงทุกคน รอบข้าง ต่างระบาย

สุดประเสริฐ ลูกได้เกิด อย่างเฉิดฉาย
ลูกใจร้าย หรือเปล่า ยังเฝ้าตรม

เมื่อวัยเยาว์ ยิ่งทำให้ ใจขื่นขม
ลูกระทม ทดแทนแม่ แต่น้อยไป

เสื้อก็รีด จีบบรรจง ให้ตรงไว้
หน้าหนาวได้ ใส่เสื้อหนา ล้วนผ้าดี

เสื้อสะอาด หาใหม่ ให้แม่สวม
น้ำตาเอ่อ รินล้น สุดอาลัย

ลูกสัญญา ไม่ทำให้ ต้องถวิล
น้ำตาริน รดมือแม่ แค่เบาเบา

ด้วยรับรู้ แม่จากไป ใจลูกเฉา
เหลือแต่เงา เป็นรูปถ่าย ไว้ให้ดู

เสียงเพลงกล่อม แม่ร้อง ยังก้องหู
ลูกหลับอยู่ กลัวยุงกัด แม่พัดวี

เสียงสวดมนต์ กล่อมใจ ไปถึงแม่
ของผู้ที่ มาเคารพ อย่าครบครัน

ขอพรพระ ส่งท่านไป ถึงสวรรค์
รับแม่ฉัน ไว้สวมกอด ตลอดไป

แม่ไม่หลับ นับเวลา มาตอนไหน
ลูกหลับได้ แม่จึงกลับ เข้าหลับนอน

ทุกวลี ลูกจะจำ ที่พร่ำสอน
แล้วพักผ่อน นอนเถิดหนา อย่าจาบัลย์

 
อันพระคุณ ของแม่นี้ มีใดเปรียบ    เอาฟ้าเทียบ มหาสมุทร สุดไพศาล
มิอาจกล่าว ได้หมด สุดประมาณ        ทั่วโลกขาน แม่เป็น เช่นพระพรหม
แม่คือผู้ ให้กำเนิด บังเกิดบุตร                 มอบความรัก บริสุทธิ์ วิเศษสม
โอ้แม่จ๋า ลูกซึ้ง ค่าน้ำนม                       เลือดในอก แม่ผสม กลั่นออกมา
เลี้ยงดูลูก จนเติบโต ถึงวันนี้                ลูกได้ดี เพราะแม่ ไม่หนีหน้า
รักของแม่ ลูกซาบซึ้ง ยังตรึงตรา              พระคุณแม่ บูชาไว้ ในกมล
สองมือก้ม กราบแนบ แทบเท้าแม่             จิตแน่วแน่ อุทิศทุน บุญกุศล
มอบแด่แม่ สุดที่รัก ผู้วายชนม์           เกิดกี่หน ขอเป็นลูก ทุกชาติไป
ขอให้ดวง วิญญาณแม่ มีแต่สุข               พ้นบ่วงทุกข์ พบกับวัน อันสดใส
ล่องลอยสู่ สวงสวรรค์ ครรลาไลย     หมดห่วงใย ด้วยผลบุญ หนุนนำเทอญ

                                                      ประพันธ์โดย  รัตนา  ทรัพย์ประเสริฐ


ระลึกพระคุณพ่อผู้วายชนม์

พ่อคือผู้ ให้กำเนิด เกิดชีวิต                       พ่ออุทิศ สั่งสอนลูก ผูกนิสัย
พ่อชี้นำ แนวทาง ไม่ห่างไกล                                    พ่อห่วงใย รักลูก ทุกเวลา
เพียงเพื่อลูก ได้มี ชีวีรอด                                    พ่อโอบกอด อดกลั้น สู้ปัญหา
เพียงลูกรัก บังเกิด เลิศปัญญา                              พ่ออุตส่าห์ ฝ่าฟัน ไม่หวั่นใด
กำลังใจ จากใครๆ ไม่เท่าพ่อ                          เรี่ยวแรงหมด ทดท้อ พ่อเติมให้
รักจากพ่อ ก่อด้วยแสง ของแรงใจ          รักของพ่อ ช่วยป้องภัย ไม่แผ้วพาน
พระคุณของ พ่อนี้ มีใดเปรียบ                     เกินฟ้าเทียบ เทียมสมุทร สุดไพศาล
พระคุณพ่อ ลูกซาบซึ้ง ตรึงดวงมาลย์                 ขอพบพาน เป็นลูกพ่อ ทุกชาติไป
พนมมือ กราบแนบ แทบเท้าพ่อ                           ลูกจักขอ อโหสิกรรม ทำบุญให้
ขอให้ดวง วิญญาณพ่อ สู่สวรรค์อันอำไพ   หมดห่วงใย ด้วยผลบุญ หนุนนำเทอญ

                                                      ประพันธ์โดย  รัตนา  ทรัพย์ประเสริฐ

: พระคุณแม่ ล้นฟ้า มหาสมุทร
พระคุณแม่ สูงสุด มหาศาล
พระคุณแม่ เลิศกว่า สุทาธาน
ใครจะปาน แม่ฉัน นั้นไม่มี


มอบแด่พ่อผู้วายชนม์

พระคุณพ่อ ผู้ก่อเกิด กำเนิดลูก    เฝ้าพันผูก ปลูกฝัง คำสั่งสอน
คอยถนอม กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงอาทร    ดับทุกข์ร้อน ให้ร่มเย็น เป็นสุขใจ
ลูกไม่มี สิ่งใด อาจแทนทด     พระคุณพ่อ ให้หมด จบสิ้นได้
ขอตั้งจิต อธิษฐาน เกิดภพใด    ตามรับใช้ เป็นลูกพ่อ ทุกชาติไป
พนมมือ กราบแนบ แทบเท้าพ่อ    ลูกจักขอ อโหสิกรรม ทำบุญให้
ขอให้ดวง วิญญาณพ่อ สถิตสวรรค์อันอำไพ  สิ้นห่วงใย สุขสงบ ในสมปรายภพเทอญ ฯ

0 comments:

Post a Comment

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Design by I Love Fat